Het is de eerste nacht onderweg van Suriname naar Tobago (Carib) en voel me totaal niet fit. Geen zeeziekte, maar keelpijn, verkouden, slap, futloos en erg moe. Michel voelt zich daarentegen ook niet veel beter. Zijn opengekrapte muggenbulten zijn flink gaan ontsteken en hij is die dag aan de antibiotica begonnen. Elke dag verbind ik zijn wonden en ontsmet de boel. Hopen dat de medicijnen aanslaan en het zeewater in zijn voordeel werkt. Uiteindelijk zijn we na 2,5 dag aangekomen op het eiland Tobago in de baai bij Charlotteville. Na een paar dagen zien Michel zijn wonden er beter uit en na een nacht met Codeïne tabletten heb ik heerlijk hoestvrij kunnen slapen. Na het inklaren is het voor ons vaste prik om goede wifi te vinden en vers groente, fruit en brood.

Charlotteville

Om te beginnen met de wifi. Op loopafstand vanaf de dinghysteiger is de bibliotheek, het walhalla voor goede wifi. Daar denken veel zeilers uit de baai net zo over. Buiten op de stoep zitten mensen te internetten, skypen, facetimen, etc. Binnen zit het vol met nog meer zeilers en een paar locals. We dienen een half jaar abonnement af te sluiten als we gebruik willen maken van de wifi. Voor een paar euro is dit lidmaatschap zo geregeld en op de koop toe mogen we 2 gratis boeken lenen. Ik zie een tijdschrift op de balie liggen en vraag waar en hoe ik dit kan verkrijgen. De bibliotheekmedewerkster neemt me mee naar haar kantoor en komt met een tas vol tijdschriften aanzetten. Ik mag wat uitkiezen uit de tas en sla mijn slag. Daarna zoek ik een leeg tafeltje om me te settelen met mijn laptop en tablet. De medewerkster komt naar me toe en vertelt dat ze in verband met de slecht werkende airco tot 13.00 uur zijn geopend i.p.v. 17.00 uur. Het is nu 12.30 uur en ga snel aan de slag. Een kwartier later komt ze weer met de mededeling dat ze een uur langer openblijven.

Later die middag stuiten we op een kraam met verse vis en langoustine. We kopen voor een mooie prijs een flinke langoustine bij de breedgeschouderde visser, die we vanaf nu Rambo noemen. Daarna kopen we groente en fruit in het dorp. Iedereen begroet ons vriendelijk of maakt een praatje met je als we in het dorp een rondje lopen. Dit is zeker niet omdat ze iets van je willen, wat we in sommige plekken wel hebben gezien. Na een paar dagen ontdekken we Ya Dees’ broodhok. In eerste instantie doet het gebouwtje niet veel onder voor een bouwkeet met binnen een toonbank enkel gevuld met stukken kokoscake op een bord. We kopen een stuk cake en vragen of ze brood verkoopt. Jazeker, ze gaat vanmiddag brood bakken en tussen 18.00-19.00 uur kunnen we het ophalen. We bestellen gelijk een brood en ik concludeer dat dit de omgekeerde wereld is voor een bakker. Hier haal je je verse brood op het einde van de dag i.p.v. in de ochtend.

Een bezoek aan de bibliotheek is zo ongeveer mijn vaste ochtendritueel en vaak kom je de dezelfde zeilers tegen. De bibliotheek medewerkster is mijn vraagbaak voor veel dingen. Zo ben ik op zoek naar een kapper maar heb alleen een barbershop in het dorp gezien. Ze weet mogelijk wel iemand en komt er morgen op terug. De ochtend erna ziet ze me al binnenkomen en vertelt dat ze iemand weet, ik ben erg blij en ze gaat gelijk bellen. Daarna wordt de hoorn van de telefoon (het is geen snoerloos model) in mijn handen gedrukt, maak ik een afspraak en bespreek de prijs. Een paar dagen later ben ik op weg naar Raeann, de kapster en schoonheidsspecialiste van het dorp. Het duurt even met het gefrut aan mijn haar en het lage werktempo, na bijna 2 uur zitten zijn mijn grijze haren verdwenen. Wel verbaasde ik me de hele tijd over het ontbreken van een spiegel; een ongemist item bij dit beroep lijkt me, maar als ze eenmaal klaar is pakt ze een spiegel uit haar eigen woonhuis, poets hem schoon en voilà.

Raeanne de kapster

We willen graag de omgeving buiten het dorp Charlotteville verkennen en nemen de bus naar de hoofdstad. Buskaartjes gekocht in de lokale supermarkt en 5 minuten voor de bus volgens dienstregeling arriveert, komen we bij de bushalte aan. Warempel komt de bus net aanrijden en kunnen we gelijk instappen. De hoofdstad is aan de andere kant van het eiland, dus gelijk een soort van tour over het eiland en passeren diverse dorpen. Na ruim een uur komen we aan in de stad.  We vermaken ons prima een middagje en keren weer op tijd terug.

5 reacties op “Op naar de Carib

  • Dirk

    Hallo Nadine en Michel,
    Weer genoten van dit verslag.
    Maar zijn jullie niet ziek geworden door in dat ijs te gaan zitten?
    Groet en kijk uit naar de volgende avonturen,
    Dirk

    Beantwoorden
    • Nadine Rijk

      Beste Dirk,

      Alleen Michel is in het ijs gaan zitten en had alleen last van zijn ontstoken wonden.
      Mogelijk ben ik verkouden geworden van een te koude airco in de bus.

      Beantwoorden
  • Ad en Rietje van den Biggelaar

    Goede morgen(10:40 uur plaatselijke tijd in Breda)Nadine en Michel, leuk om jullie te kunnen volgen, gelukkig gaat het met de ontstekingen van Michel een stuk beter, komt zeker door jou inzet.
    Jullie genieten weer volop lees ik, nu jou verkoudheid nog over gaan.
    Heel veel plezier toegewenst door ons!
    p/s Martijn, samen met de Feeks, hopen a.s. vrijdag bij opkomst van de zon, aan te komen op Grenada.

    Beantwoorden
    • Nadine Rijk

      Beste Ad en Rietje,

      Leuk dat jullie ons volgen. Gelukkig gaat het beter met ons en zijn we helemaal opgeknapt.

      Groeten van Michel & Nadine
      SY Aquamarijn

      Beantwoorden
      • Ad en Rietje

        Beste Nadine en Michel, fijn te lezen dat jullie opgeknapt zijn, nu weer genieten!

        Groetjes van Ad en Rietje

        Beantwoorden

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.