Na een poosje in de haven tussen o.a. Polen en Russen te hebben gelegen, is Nederlands gezelschap erg fijn. Het is Pasen en Michel heeft met zijn speurneus (ogen!) Zeeuwen gespot op de camperplaats naast de haven. Het was ook niet te missen, de Zeeuwse vlag pronkte goed zichtbaar aan de buitenkant van de camper. Kortom weer reden om op tweede paasdag een gezellig borrelmomentje te houden op onze boot. Een week later komt de Nederlandse zeilboot Bubblegum in de haven aan en kletsen we gezellig een avond met Arthur en Michal onder het genot van een hapje en drankje bij ons aan boord.

Intussen wordt er ook gewerkt. Michel zet op mijn fiets ook nieuwe buitenbanden, want ik had alweer een paar keer een lekke band (door de slechte buitenband); SSB-ontvanger wordt aangesloten; dieseltanks en filters zijn schoongemaakt; motor een beurt gegeven + olie ververst; motorruim is olievrij gemaakt; kuip is opgeschuurd, in de grondverf gezet en afgelakt; kajuitluiken zijn geschuurd en vernist; lieren zijn aan de binnenkant schoongemaakt; accu’s vervangen en de buitenboordmotor van de dinghy krijgt hij weer aan de praat. En is de lekkage van de hydraulische cilinder zo verergerd dat hij echt gemaakt moet worden. Na ruim twee weken weten we uiteindelijk dat hij niet te repareren is en vervangen moet worden en verblijven we noodgedwongen langer dan gepland bij Gibraltar (La Línea).

Doordat we geen kant op kunnen, zit er niks anders op dan te genieten van de mooie zonnige dagen dat het lekker lang licht is, steken de BBQ aan, eten tapas in de stad, pakken een terrasje aan het idyllisch kerkplein, vieren ons 14-jarig huwelijksjubileum, maken een wandeling naar Gibraltar stad en lunchen aan het strand en de hier bovengenoemde klussen worden natuurlijk afgewerkt, kortom het cruisers en mediterrane leven bevalt ons wel.

Op plekken waar je langere tijd verblijft, ontmoet je ook vaak lokale bevolking. Zo ook hier, maar dan zijn het meer “import mensen”. Engelsman George woont tijdelijk op de boot van een vriend en is hier om langere tijd te werken. Regelmatig komt hij even langs voor een praatje en drinkt hij een biertje of kopje koffie bij ons. Ik help hem met het knippen van zijn haar en ik heb blijkbaar grote associaties qua kapsel met zijn veel te vroeg overleden moeder (die een nog jongere leeftijd had dan ik). Eric is van oorsprong Zuid-Afrikaan en heeft zijn eigen bedrijf in de haven o.h.g.v. boottechniek en helpt ons met de hydraulische cilinder. Beide hebben met een zeilboot ook veel van de wereld gezien. En dan de Ier genaamd Bill, hij “zwerft” met zijn zeilboot een paar jaar rond langs de Spaanse en Portugese kust en verblijft ongeveer een jaar in deze haven. De heren nemen ons of wij nemen de heren afzonderlijk mee voor een terrasje in de bar aan de haven, de tonijnroute door de stad, kroegentocht, livemuziek in een Ierse pub, uit eten, BBQ/drankje/maaltijd bij ons aan boord en naar de dorpsfeesten.

We krijgen een leuk aanbod voor een rondleiding op een super jacht, deze kans laten we niet aan ons voorbij gaan en stappen nieuwsgierig het jacht Jamaica Bay op. We kijken onze ogen uit, de mannen voornamelijk in de machinekamer. We zien ook vertrekken als de inloopvriezers en -koelkasten, vier gasten slaapkamers met elk een eigen luxe badkamer, eigenaarshut/master bedroom met panoramisch uitzicht en automatische open- en sluitende garderobekastdeuren, stuurbrug, gym, meerdere eetkamers en salons, jacuzzi, diverse zonnedekken, mega gas BBQ’s, bibliotheek, werkkamers en nog veel meer. Een paar dagen later moet de vriezer leeg op een Oyster 82 mega zeiljacht waarvan de eigenaar niet aanwezig is. Het gaat om o.a. stukken steak, kip, eend, Atlantische zalm en diepvries fruit en wordt onder een aantal zeilers in haven verdeeld. Ook wij krijgen een feestmaal in ontvangst die al half is ontdooit zodat we besluiten die avond te gaan BBQ-en met George en Bill.

Als strandliefhebster wil ik af en toe zand onder mijn voeten voelen. Het is een heerlijke zonnige dag en ga de siësta doorbrengen op het strandje in de baai naast onze haven. Het strand is gevuld met Spanjaarden en de gehele siësta door wordt het steeds drukker. Complete families en gezinnen strijken hier neer of groepjes vrouwen met hun kinderen. De volslanke Spaanse dames paraderen in het rond en de macho Spaanse mannen zijn actief in het water met de kinderen of met hun vrienden. Het is een levendig geheel met het temperament van deze Zuid-Europeanen, want rustig praten en communiceren is er niet bij, het gegil en geschreeuw komt in stereo op me af.

Na weken van veel geduld en wachten komt uiteindelijk de nieuwe cilinder binnen en kunnen voorbereidingen en de montage beginnen. Als alles goed op zijn plek zit en op orde is, verlaten we de haven, gaan nog even tanken in Gibraltar en de volgende bestemming zal Marokko zijn.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.