Tussen de Canarische eilanden is het oppassen voor de zeilers vanwege de acceleratiewinden. Van het ene op het andere moment kan het hier van windkracht 3-4 naar het dubbele gaan, dus naar 6 tot 8. Dit gebeurt allemaal in een paar minuten. Aangezien we hierop zijn voorbereid, hebben we het zeil voor deze overtocht van Gran Canaria naar Tenerife in het 3e rif gezet (= de kleinste zeilvoering van het grootzeil). Nu nog relaxed aan het zeilen en we wachten gespannen op het moment, we zijn in een gebied waar volgens de windvoorspelling en windmodellen van die dag het zou gaan gebeuren. In de verte zien we de golven hoger en wilder worden met witte koppen. We weten genoeg, de harde wind komt eraan en boem ……. we schieten in snelheid omhoog. Bij de kust van Tenerife waar we ongeveer wisten waar het rustig zou worden wordt het bijna windstil, kunnen we de zeilen weer laten zakken en de motor starten op weg naar de ankerplek. Tussendoor zwemt een grote groep actieve dolfijnen mee, sommige springen zelfs “een gat in de lucht”.

Springende dolfijn

Met de dinghy (alias de brommer) gaan we naar de kant om de visite uit Nederland op te halen. Niels, Cecilia, Anne-Lia en hun familie zijn hier op vakantie en komen een dag en nacht aan boord. Samen met Cecilia doen we wat boodschappen en kopen verse broodjes voor de lunch. Als we terug zijn halen we het anker omhoog en start de “privé” walvissentour/excursie. We zien veel walvissen, ook dicht bij de boot en ze hangen relaxed rond. Tussendoor serveer ik belegde broodjes en geniet het gezelschap aan boord. Na een paar uur willen we terugkeren naar de ankerplek maar de motor start niet meer. Mogelijk een kapotte accu, want na het opladen deed hij het nog niet. Dan maar de accu verwisselen, het probleem is opgelost en kunnen we weer terug naar de ankerplek. Daarna gezellig borrelen aan boord, de mannen gaan vissen en de dames kletsen bij. De volgende ochtend ontbijten we buiten in de kuip en is er daarna een relaxmoment in de hangmat terwijl de mannen weer gaan vissen. We besluiten om ’s middags voet aan wal te zetten en gaan met z’n allen lunchen vlakbij de boulevard. Michel en ik gaan boodschappen doen en Niels, Cecilia en Anne-Lia gaan terug naar hun appartement. Dezelfde avond leren we een Limburg stel kennen, Suus en Raymond. Met hun borrelen we gezellig op het terras. We nodigen ze uit voor een lunch de volgende dag bij ons aan boord, brengen de rest van de middag door op het naastgelegen strand en sluiten de dag af met tapas op het terras. Ook hebben we die week een Nederlands eethuis ontdekt waar ze broodje kroket serveren en laten het ons goed smaken.

We willen graag met de kabelbaan naar Pico del Teide, de hoogste berg van Tenerife en tevens van heel Spanje. Overal las ik dat je de kabelbaan van tevoren moet reserveren en anders geen ticket kan bemachtigen aan de kassa ter plaatse. Prima, geen probleem, dan even online een ticket regelen. De eerstvolgende dag met mooi en helder weer is helemaal volgeboekt, alleen op de bewolkte dagen (je zit dan in de potdichte mist!) is er voldoende plek vrij. Dit geeft niet direct onze voorkeur en laten de dure kabelbaanrit voor wat het is. Wel huren we een auto en maken een tour over het eiland, rijden een mooie route langs de bergen, komen in authentieke bergdorpjes, kustplaatsen en de bruisende hoofdstad Santa Cruz.

Ook gebruiken we de auto om op visite te gaan bij Rob en Lot, zij waren onze steigergenoten/bijna buren in de haven van onze ligplaats in Nederland bij Numansdorp. Ze hebben een prachtige finca op Tenerife gekocht en hun boot vanuit Nederland hier naartoe laten varen. Over en weer kletsen we bij over hun emigratieplannen en over onze zeilreis. En we zien onze zeilvrienden Machiel en Liselotte van de Pitou weer terug na een half jaar. Machiel is 60 geworden en we gaan even langs bij hun in de haven om hem te feliciteren. De resterende tijd gebruiken we de auto om alvast met de bevoorrading/proviand te beginnen voor de oversteek naar Kaap Verdië, Suriname en de Carib. Heel veel artikelen zijn daar niet of lastig te krijgen en als ze er wel zijn, is het schreeuwend duur. En je bent Nederlander of niet, dus wordt er gewoonweg gehamsterd; potten groente, koffiecups, gewone koffie, roggebrood, knäckebröd, rijst, pasta, wraps, olijven, pesto, olijfolie, chocolade, onze favoriete koekjes tot aan schuursponsjes en shampoo. Ook kopen we een nieuwe accu erbij voor de startmotor die het afgelopen week heeft begeven.

Michel had al kort kennis gemaakt met onze Franse buren. Als we ze in de haven tegenkomen na het boodschappen doen en de buurman luidt mijn naam roept, heb ik nog geen flauw idee wie hij is en kijk ik Michel vragend aan. Toen werd me duidelijk wie hij was en maak ook kort kennis met hem en zijn gezin. We nodigen ze uit om koffie te drinken bij ons aan boord, om vervolgens dezelfde avond bij hun aan boord te gaan borrelen.

Voordat we naar La Gomera varen, gaan we eerst in de vissers- en veerhaven tanken en de watertank vullen. De pompbediende, een keurig geklede Spaanse dame met kunstwerkjes op haar gel gelakte nagels alsof ze op het punt staat om naar een feestje te gaan, komt eraan. Ze helpt ons met de landvasten vastmaken, tankslang en waterslang aankoppelen en aangeven. Het is allemaal geen probleem voor haar en stroopt haar mouwen op. Na een paar weken (vlak)bij toeristische oorden te hebben gelegen zoals Playa de las Americas, bijna elke morgen te worden gewekt door kort langs de boot schurende jetski’s van de vroege jetski safari en waar tijdens de siëste de excursieboten met toeristen bij je in de baai ankeren, een duik in het water nemen, gaan snorkelen of genieten van de opzwepende beats die daar uit de speakers komt, zijn we nu beland op La Gomera: Een eiland met charme en natuurschoon ! Hier geen boulevards vol met bars, restaurants, discotheken, clubs, shoppingsmalls, etc. Maar hier kenmerkt het zich met naturisten, hippies en lijkt het authentieke vissersdorp waar we momenteel liggen een mengelmoes van een “Duitse enclave” en lokale eilandbewoners, wat zich prima met elkaar gedijd. We gaan er weer op uit met een huurauto en verkennen het bosgebied en nationaal park met een hiking en rijden naar San Sebastián. Daar gaan we op bezoek in de haven bij zeilvrienden Toon, Marij & Wende van de Pien en Rafe van zeilboot Silver Lining. Na ongeveer een week verlaten we het prachtige eiland. We willen de laatste voorbereidingen treffen en inkopen doen voor we vertrekken naar Kaap Verdië. We keren weer terug naar Tenerife (Los Cristianos) waar we betere mogelijkheden en voorzieningen hebben om dit te regelen. Nu de laatste zaken zijn geregeld, zijn we klaar om te vertrekken naar Kaap Verdië.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.