Waar zullen we vandaag naar toe gaan? Die vraag stelt Michel aan mij na het verlaten van de haven in Muros. Naar Ría de Arosa of naar Islas Ciés? We zetten koers naar eiland Ciés en slaan Ría de Arosa over. Vandaag staat er bijna geen wind en gaan op de motor. Onderweg regelen we snel online een dag vergunning om te mogen ankeren bij Islas Ciés en zien we de Pitou voor ons varen. Zij hebben dezelfde plannen blijkt als we ze via de marifoon spreken en komen bijna gelijk aan na een tocht van ca. 6 uur varen. In de namiddag geen borrel op de boot of op het terras, nu is de setting een idyllisch strand met uitzicht op onze boten (Pitou & Aquamarijn) en Ría de Vigo. In de ankerbaai voor het strand verschijnt de boot rib van de lokale autoriteiten. We vermoeden dat ze controleren op de dag vergunning om te ankeren. Ze blijven een poos heen en weer varen tussen de geankerde boten en stoppen her en der, daarna gaan ze met een hoge snelheid naar het moederschip op ongeveer een zeemijl van het strand.

We worden wakker met weer enorme mist, blijkbaar is dit gewoonlijk en herhaald het zich ook vaak de dagen erna. We horen vandaag om de haverklap schepen hun misthoorn of toeter opzetten. Het plan ligt om een wandeling te maken op het eiland. Rugzak en wandelschoenen staan klaar maar de rond de middag is het nog steeds mistig. We besluiten toch te gaan en zoeken een mooi plekje om met de dinghy het strand op te gaan. Eerst wandelen we over rotsen en gaan daarna de bossen in. De veerboot van het vaste land komt af en aan om (dag)toeristen af te zetten. Het is vandaag zaterdag en we zijn duidelijk niet de enige. Allerlei soorten mensen bezoeken, picknicken, liggen op het strand en wandelen over het eiland; hele families, jongeren, ouderen, stelletjes en gezinnen met kinderen. Van de mist is niks meer te merken als we de krakende dennennaalden onder onze schoenen horen op een rustig bospad. Na ongeveer twee uur keren we terug aan boord, lunchen wat en treffen voorbereidingen voor de BBQ van vanavond, ik marineer de saté en maak salade. Op het einde van de middag verzamelen we ons voor de gezamenlijke BBQ met de bemanning van Joy, Pitou en Tutti en men neemt versnaperingen mee van vlees, brood en/of salade. Iedereen vermaakt zich prima, vertellen elkaar onze (zeil)ervaringen tot nu toe en zetten onze tanden in het mals, door Machiel, bereide vlees.

Na bijna twee hele dagen in de mist te hebben geankerd bij Islas Cíes trekt het open en gaan we op weg naar Vigo om post op te halen uit Nederland. Rond het middaguur gaat het anker omhoog en koersen we Ría de Vigo in, waar we na ongeveer 2 uur de haven van Vigo bereiken. We krijgen van de havenmeester aanwijzingen om op een rustige plek op de hoek bij de ingang te gaan liggen. Michel probeert de boot in een haakse hoek de bocht in te sturen maar gaat vrij lastig. Ook het insturen in de box gaat niet lekker en de boot buigt af naar rechts, recht richting de naastgelegen Hallberg Rassy. We moeten echt moeite doen om de boot op zijn plek te krijgen en aan te meren. Michel snapt er niks van. Waarom draait de boot niet naar links, terwijl je wel goed instuurt? Samen kijken we vanaf de steiger naar de stand van het roer en staat heel vreemd. Eén van ons draait aan het roer maar beweegt niet of nauwelijks. Zitten we dan met een stuurloos roer. “Dit is vast iets met de hydrauliek” zegt Michel en gaat op onderzoek. Al snel komen we erachter dat het roer uit de roerkoning is gelopen en daarom niet werkte in de haven. De reparatie is binnen een kwartier geklaard, jammer genoeg wel schade aan de romp, de meevaller is dat het geen dure reparatie is geweest. Daarna gaan we naar de Mediamarkt, op zoek naar een winkel waar ze een ampère meter verkopen en een broodje eten in de stad.