Net een paar dagen in Spanje te zijn, komen we gelijk in het feestgedruis. Ze vieren hier over meerdere dagen en weekenden carnaval en dit is de laatste dag, genaamd “el carnaval pequeño” (= kleine carnaval). We weten niet precies wat het inhoudt en lopen deze zondagmiddag naar het centrum tijdens de siësta. Terwijl rond dit tijdstip de straten rustig en verlaten zijn, is het nu heel anders. Veel mensen zijn op de been; verkleed, niet verkleed (natuurlijk wel met gewone kleding), jong en oud. Dan horen we in de verte muziek, op het einde van de straat speelt een dweilbandje. Mensen stoppen, staan te kijken, zijn vrolijk, dansen en/of zingen mee. Een straat verder is de volgende dweilband aan het spelen, het is een smal straatje en erg druk. We kunnen geen stap verder, maar iedereen wilt zich verplaatsen en kunnen geen kant op, gevolg een hoop duw en trekwerk en een paar oververhitte geïrriteerde Spanjaarden. Uiteindelijk komt de gang erin en kunnen we onze weg vervolgen naar een paar pleintjes waar we weer dweilbandjes aantreffen. We doen een drankje op het terras en daarna in een Engelse pub. We sluiten de middag af in de stad met een flinke puntzak friet.

Een aantal dagen verblijven we in de stad Cádiz, weer even het Spaanse leven en sfeer opsnuiven om vervolgens door de voorspelde harde wind het anker op te lichten om te vertrekken naar een haven. Dit keer kiezen we ervoor om naar de andere kant van de baai (Bahia de Cádiz) te gaan, de plaats Rota. Rota ligt naast een Spaanse-Amerikaanse marine- en legerbasis, dagelijks vliegen legerhelikopters over en af en toe vaart een marineschip uit (voor oefening). Rota zelf is een gezellige badplaats met een prima boulevard, historisch oud centrum en een levendige stad. Een prima verblijf voor de komende twee weken, want zolang staat er (volgens de verwachtingen) verkeerde en harde tegenwind om richting Gibraltar te zeilen. Extra landvasten worden uit de dekluiken gehaald en aan de steiger vastgemaakt, want er worden windsnelheden tot 48 knopen bereikt in de haven!

Intussen worden er diverse klusjes gedaan. Michel maakt o.a. de onderkant van de dinghy schoon en algenvrij, wordt het anker + ankerketting schoongespoeld en moddervrij gemaakt na ons verblijf op de laatste ankerplaats, waar de bodem wel erg modderig bleek te zijn, wordt er een nieuwe buitenband op mijn fiets gezet, waterspiegel algenvrij gemaakt en wat plekjes op de romp in de grondverf gezet. Ook zijn de mankementen van de laatste tocht vanuit Portugal naar Spanje (zie vorige blog) hopelijk verholpen en opgelost.

We zijn er blij om onze zeilvrienden van de Pitou weer in ons midden te hebben. Zij hebben ons warm verwelkomd met een borrel bij hun aan boord toen we o.a. na een lange dag varen rond middernacht in Cádiz aankwamen. Of we zitten bij ons aan boord te genieten van culinaire gerechten zoals zelfgemaakte hartige quiche, Italiaanse ovenschotel met tonijn en een heerlijke aardbeientaart, dit alles onder het genot van een glas rode wijn. Kortom de twee weken vliegen om.

2 reacties op “Handen uit de mouwen steken ……

  • Loes en Wim

    Wij liggen nog op de kant. Onze eerste vaartocht is altijd steevast naar Middelharnis. De Johanna en de Aquamarijn liggen niet meer in de parkhaven Hoe lang is het geleden dat wij gezellig aan onze steigers lagen. De herinnering blijft. . 👍

    Beantwoorden
    • Nadine Rijk

      Dat waren zeker leuke herinneringen in die tijd…..
      Wanneer gaat de boot het water in?

      Beantwoorden

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.