Ruim 3 volle dagen en nachten op zee
Meer dan 400 zeemijlen
75 uur onderweg

Dit is mijn eerste kleine vuurdoop, meerdere dagen en nachten aangesloten op open zee.
De overtocht zoals stond vermeld in de vorige blog naar Brest/Franse kust is het niet geworden, wel de Golf van Biskaje overgestoken naar de noordwest kust van Spanje. Het weer was erg gunstig dat we gelijk van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om het zorgenkind de Golf van Biskaje over te steken. De wind staat in de goede richting om te zeilen nadat we Isles of Scilly hebben verlaten en de goede koers hebben ingezet. Het grootzeil en de fok gaan uit en we maken een snelheid tussen de 8 en 10 knopen. Dat gaat lekker zo, ook is de zee rustig qua golfslag en begint dit avontuur vrij ontspannen.

Zo’n lange tijd op zee betekent ook gelijk; ieder zijn eigen ritme. Als de één slaapt, zeilt de ander en verse versa, lunch en avondeten doen we samen, maar voor de rest doet ieder zijn ding. Zo hebben we een globaal schema dat Michel de nacht doet van ca. 23.00-6.00 uur, tussentijds slaap ik dus. Tussen 4.00-5.00 uur word ik vaak wakker en maak brood klaar voor Michel, na zo’n nacht heeft hij behoorlijk trek gekregen, je zit de hele nacht stil in de kuip in de wind. Daarna ga ik weer aan het roer en maakt Michel ontbijt voor mij, ik vaar tot ca. 10.00 uur en slaap ik tot ca. 12.00 uur. De middaguren wisselen we beide een beetje af en probeer ik zoveel mogelijk voor mijn rekening te nemen om te zeilen. Tussen 18.00-19.00 uur maak ik avondeten en eten we samen. Michel gaat dan slapen tot ca. 23.00 uur en na mijn “dienst” maak ik voor hem koffie zodat hij de nacht weer in kan.

Dag 1 (halve dag)
De eerste avonddienst voor mij gaat in. Een beetje spannend, want nu ben ik “alleen” aangewezen op het schip en alles wat er om mij heen gebeurd (natuurlijk is Michel er als back-up hoor). Het wordt schemerig en ik kom ogen te kort. Aangezien de stuurautomaat kapot is en nog niet is geïnstalleerd dienen we continu op de hand te sturen. De uitgezette/te volgen koers staat op het scherm op de IPad en ik moet ervoor zorgen dat ik niet (te veel) afwijk van het lijntje op de kaart (= de te volgen koers). De zeilen staan nog uit en varen hoog aan de wind en dien de windmeter ook in de gaten te houden, een verkeerde hoek en de zeilen gaan als een gek klapperen en verminderen vaart. En niet te vergeten in de rondte kijken of er geen andere schepen/boten zijn of aankomen. Nu is het echt donker en heb geen oriëntatie, ik zie geen horizon, weinig sterren, geen maan of een ander oriëntatiepunt die je overdag bijvoorbeeld wel kan hebben. En dan gebeurt het …….. ik raak helemaal gedesoriënteerd en krijg het schip niet in de goede koers. Stuur als een gek in de rondte maar het lukt me niet, dan de andere kant op. Turend op de IPad zie ik dat ik 180 graden met de boot ben gedraaid. Michel schiet te hulp en neemt het over en ik ga slapen.

Dag 2
Michel maakt me halverwege de nacht wakker en denk er is vast iets aan de hand. Nee, niks bijzonders, wel zwemmen er een groepje dolfijnen de hele tijd naast de boot en spelen met het licht op de boot en een school vissen en wilde dit moment met mij delen. Ik ga buiten kijken en daarna weer terug naar bed. De zee is overdag erg rustig en als lunch maak ik pannenkoeken, de buitenlucht en zee maken nog steeds hongerig, dat is de afgelopen weken niet anders geworden. Wel is de zee op een andere manier onrustig, qua fauna dan. We blijven de hele dag door dolfijnen, springende vissen en zelfs walvissen zien. Geen verkeerd tijdverdrijf om zo de dag door te komen.

Dag 3
Het water is op in de watertank, dus geen elektrisch toilet gebruiken en de afwas laten we ook een paar dagen staan. Op het vaste land in Engeland hadden we bij de laatste gelegenheid de watertank willen vullen maar het tappunt op de kade een stukje terug was voor ons niet te bereiken toen we bij laagwater vertrokken. We zitten naast een scheepsvaart route en links en rechts komen in de namiddag en avond grote containerschepen mijlen ver langs varen. De laatste avonddienst die ik ga varen, Michel heeft een thermosbeker met thee voor mij gezet en hij gaat slapen. In de kuip luister ik naar het album van Adèle en kijk in de rondte. Op de marifoon kan ik de AIS-posities zien van schepen in een straal van maximaal 24 zeemijlen en houd deze nauwlettend in de gaten. Ik zie een rood lampje van een containerschip op het water en kijk goed of ik ook geen groen lampje erbij zie (dan komt hij namelijk recht op je af koersen). Hij is nog ver weg maar deze schepen varen een stuk sneller dan ik en in mum van tijd zijn ze erg dichtbij. Niks aan de hand, het was enkel een rood lampje en koerst mijlenver voorbij.

Dag 4 (halve dag)
We komen die nacht dichterbij de route en de schepen komen ook dichter voorbij en de vissersboten hebben maling aan onze koers en steken je rakelings voorbij. Overdag zagen we geen enkel schip en nu stikt het ervan. Michel maakt mij rond 4.00 uur wakker om het samen te doen, het is nu echt druk en niet meer te overzien. Rond 9.00 uur zie ik in de verte iets opdoemen wat op een glooiende kust lijkt, het duurt nog uren voordat de duidelijke contouren van het land in beeld komen. We komen dichter naar de kust en merk het ook aan de zee; minder containerschepen, meer vissersboten en ik zie weer meeuwen rondvliegen. Het wordt lekker warm en we kunnen onze zweterige zeilpakken eindelijk uitdoen. We komen rond 15.30 uur aan in La Coruña, Spanje en voelen ze Spaanse zon lekker op onze blote huid. We gaan eerst water bijvullen in de tank, boodschappen doen en nemen een douche in de haven waar ze zelfs een grote regendouches hebben (heerlijk 😊). Ik maak zelf gemarineerde saté en verwarm (de in Nederland gekochte) satésaus op en steken de BBQ aan, daarna gaan we moe en voldaan slapen, nu even zonder gehobbel en een ononderbroken nachten.