Daar loop ik dan bepakt en bezakt met alle boodschappen; een volle rugzak en nog 4 losse tassen. Als ik langs haar huis kom roept ze naar me: “Oh my God, you have no cart”. “It’s a good excersice for me”, zeg ik tegen haar. Elke keer als ik van en naar de supermarkt kom gelopen, zit ze in haar mini-veranda voor haar huis en groeten we elkaar. Soms zit ze alleen, soms met de hele familie of met haar zonen. Vandaag heb ik de hoeveelheid boodschappen in de supermarkt een beetje onderschat, het is best pittig met de brandende zon. Maar het is op wat zwemmen en oefeningen op het dek na de enige beweging die ik heb op een dag.

Tegenwoordig kies ik voor wat verdere supermarkten, je ziet onderweg op de route iets van Philipsburg en de lokale mensen, maakt een ommetje en ze hebben er een prima assortiment Hollandse producten zoals speculaas, stroopwafels, drop, kaas, hagelslag, pindakaas, satésaus, kaassoufflés, bitterballen, kroketten en merken zoals Koopmans, Knorr, Calvé, Mora, Honig, Conimex, Redband, Unox en Jumbo huismerk.

De lock-down is nu in fases aan het versoepelen. Nu mogen we van maandag t/m vrijdag naar de supermarkt en de week erna van maandag t/m zaterdag. Het scheelt me lange wachtrijen en kan nu gelijk binnenlopen na het desinfecteren van mijn handen en het verplichte mondkapje. Op deze dagen mogen we op bepaalde tijdsblokken wandelen en later mogen we overdag op straat, ook hier geldt in alle gevallen: Mondkapje op in het openbaar! Sommige mensen nemen het heel letterlijk en zitten ook in hun auto achter het stuur met een mondkapje te rijden, ook als ze alleen in de auto zitten.

Doordat de lokale bevolking langzaam weer op straat mag komen, wordt het weer wat drukker in het straatbeeld en op de boulevard van Philipsburg. Daarentegen wordt het in de ankerbaai waar we liggen (Grootbaai/Great Bay) wat rustiger met boten. Inmiddels zijn de Tabee, Gaia en Twilight vertrokken voor de oceaan oversteek naar de Azoren. We zijn ons op het gemakje aan het voorbereiden voor de oversteek zo worden er nog wat klusjes afgewerkt, de bestelde Iridium Go (= satelliet ontvangst d.m.v. wifi voor op zee of andere plekken waar normaal gesproken geen bereik is) wordt geïnstalleerd en getest, afbakbroodjes en andere handig & praktisch rantsoen zoals wc papier wordt ingeslagen, watertank worden gevuld en de was gedraaid.

Buurman Marcel komt helpen in de mast

Het sociale leven van de eilandbewoners komt door de versoepelende maatregelen omtrent Covid-19 weer op gang en zo ook ons sociaal leven. Voorzichtig is er weer contact aan boord met andere zeilers en doen we regelmatig een drankje in de marina met Nederlanders die hier wonen en werken. Buurman Ben (Feeks) heeft voor ons gekookt en we beginnen eerst met een zelfgemaakte kippensoep en daarna een schotel van gehakt, paprika en boontjes met rijst. Alles is van tevoren klaargezet in de keuken, zelfs het bestek is netjes omwikkelt met een keukenpapiertje. Op zondag worden we uitgenodigd voor een brunch bij de grote baas van de marina. Bobby ontvangt ons persoonlijk thuis in zijn appartement wat tevens is gelegen op het marina-terrein. Samen met andere Nederlanders, Amerikanen en een Indiër (die hier inmiddels al jaren wonen en werken) genieten we van het heerlijke bereide eten van o.a. de BBQ aan de grote buitenkeuken, onder het genot van wijn op zijn mega balkon (het balkon is net zo groot als de achtertuin van ons voormalige huis in Goes). Ook zijn de Hollandse snack-avonden en -borrels die we houden erg populair en gezellig.

Sint-Maarten is opgesplitst in een Nederlands en Frans gedeelte. In het Franse gedeelte spreken ze Frans en rijden Franse gekentekende auto’s rond. Maar het Nederlandse gedeelte is Amerikaanse georiënteerd en Engelstalig. De US-dollar is een wettige betaalmiddelen en in mindere mate de Antilliaanse gulden. Alleen de straatnamen (en alle verkeersborden) zoals Voorstraat en Sint Jan steeg herinneren ons aan een beetje aan Nederland. De afgedankte Nederlandse politiewagens doen hier nog prima dienst en de politie draagt het Nederlandse politie-uniform.

Nederlands verkeersbord

We merken aan het klimaat dat het hier ook warmer wordt; de temperaturen stijgen gestaag, komen daarmee ’s nachts (buiten) ook niet onder de 25-26 graden, minder wind in de baai en het regent bijna niet meer. Ondanks we ons al maanden in warmere oorden bevinden, is het wennen en aanpassen met deze temperaturen. Al vanaf de ochtend is het te warm om klusjes te doen, worden loom en ’s nachts zitten we afzonderlijk een tijdje buiten in de kuip omdat het in de slaapkamer te warm is om te slapen. Afkoelen in zee of onder de douche is er ook niet bij met zeewatertemperaturen van 30 graden is het net een warm bad en het water uit de kraan is standaard lauw-warm.

Het is zaterdagavond van het pinksterweekend en vanaf morgen gaan alle versoepelingen van de Covid-19 maatregelen in. Iedereen mag weer op straat en op het strand van maandag t/m zondag van 5.00-23.00 uur. Ook mogen alle winkels en horeca weer open. De volgende dag gaan we naar het strand en zwemmen met Bobby, Theo en Kapoer om het te vieren met een lekker drankje. De dagen erna gaan we er lekker op uit. Zo gaan we o.a. met de bus samen met Marcel en Ben naar het Franse deel van het eiland, lunchen we in een toko langs de kant van de weg, pakken een barretje of terrasje aan de boulevard, spenderen een avond in een echt Hollands bruin café met Frans, Marco en Serge met daarna een afzakketje in de sigarenbar waar veel hooggeplaatste overheidsmensen komen, zorgen weer voor bitterballen tijdens de borrel in de marina. Kortom even weer de dingen oppakken die we de laatste maanden niet konden doen.

Maar aan alle gezelligheid komt een eind. Het weer ziet er gunstig uit en gaan na maanden toch echt weer eens ons anker uit de ankerbaai graven en zeemijlen maken. Dinsdag 9 juni vertrekken we voor de oversteek naar de Azoren, een tocht van ruim 2200 mijl en verwachten er ongeveer 21 dagen erover te doen.

Één reactie op “Nog even en we gaan weer (zee)mijlen maken”

  • martin Hermans

    Jammer dat het virus roet in het eten gegooid heeft.
    Bij deze een mooie terug reis gewenst meestal wat lastiger dan de heenreis.
    Hou alles heel en blijf voorzichtig.
    Martin en Bertie

    Beantwoorden

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.