Portimao

Keurig op tijd meld ik me bij de receptie van de spa, vandaag heb ik om 12.00 uur een afspraak voor een massage, even ontspannen en een “me time” momentje. Ik mag gaan zitten op de bank totdat ik word opgehaald. De jongeman van de receptie vertelt dat ze nog even haar spullen aan het klaar zetten is. Intussen komt Michel langs om te kijken of ik er nog zit. Hij is net klaar met douchen en de spa ligt in de jachthaven vlakbij de doucheruimte. Na ruim 20 minuten komt de dame mij ophalen, ik loop achter haar aan de trap op en de wierook lucht komt mij neusgaten in. Eenmaal op de massagetafel vraagt ze voorzichtig naar mijn “aandachtspunten”, mag ik een geurtje uit de massageolie collectie kiezen en zet het “zen zee geluidje” aan op haar tablet. Na een uur zit de massage erop en kom loom de spa uitgelopen ruikend naar sinaasappel olie.

Sinds onze gezamenlijk fietstocht naar de supermarkt in La Coruña (Spanje) is de achterband van mijn vouwfiets lek. Daarna alleen met de fiets op pad geweest en voornamelijk naar de supermarkt, maar een fietsmetgezel is altijd fijn. We miste hem ook niet echt omdat we samen veel lopen en weinig de fiets pakken. We hebben een bandenplak set op de boot liggen, enkel de lijm was opgedroogd. Aangezien er in het fietsland Nederland in elke dorp of stad minstens één fietsenwinkel te vinden is, dat dat in Portugal andere koek. In deze stad is er één fietsenwinkel en is ca. 3 à 4 kilometer verderop, vlakbij een groot winkelcentrum met leuk winkelaanbod. En zo combineer ik het nuttige met het aangename en stap op de fiets. Onderweg stop ik af en toe als ik twijfel welke afslag of richting ik moet hebben en raadpleeg Google maps op mijn telefoon. Gelukkig spreekt de vriendelijke verkoper in de fietsenwinkel goed Engels en sta ik snel buiten met de bandenplaklijm. Daarna door naar het winkelcentrum en supermarkt, deze zijn toch de hele middag open, terwijl de fietsenwinkel de halve middag dicht is i.v.m. siësta. Met een rugzak en een tas vol met inkopen, zoals o.a. echte Nederlandse Old Amsterdam kaas voor Michel en T-shirts voor mezelf, keer ik terug naar de jachthaven.

Het is deze ochtend tijd voor een sportmomentje. Deze keer hardlopen en na afloop een HIIT-training. Vast parcours is langs de boulevard of langs het strand, dit keer is het looppad op het strand. Het is een beetje slalommen langs de wandelaars. Blijkbaar een druk tijdstip zo in de loop van deze zonnige ochtend, toeristen (of overwinteraars), voornamelijk senioren passeer ik maar ook andere sporters komen mij tegemoet van de andere kant. Na een douchebeurt met de fiets om boodschappen. Ik heb een lekker recept van een kwarktaart gezien en heb nog niet alle ingrediënten compleet. Eenmaal terug sprokkel ik het bakblik tevoorschijn en ga aan de slag in de keuken. Als het meezit kunnen we de taart ’s avonds bij de koffie proberen. Blijkbaar waren we iets te enthousiast, hij zakt nog aardig in op ons bordje, maar dat doet niks onder aan de smaak.

De wasmand zit aardig vol, vooral na het verschonen van het beddengoed gaat het snel en laat het vandaag een goede zonnige dag zijn om een wasje te draaien. Michel pakt de bolderwagen, zet de wasmand voor mij erin en loop ik naar de receptie om een wasmuntje te kopen. Er staan nog meer bolderwagens voor de wasruimte en zet de mijne erbij en loop naar binnen met de wasmand in mijn handen. Er staan in de ruimte een heel assortiment machines opgesteld, totaal wel een stuk of 10. Wasmachines voor maximaal 6 kilo, 13 kilo en een rijtje drogers. Ik kies de juiste automaat, programma en hij doet zijn ding voor een uur. Intussen doe ik nog wat andere klusjes en neem een douche. Daarna kan de was lekker in de wind en de zon drogen.

Michel en ik zijn aan het ontbijten als hij door het raam een boot naast onze plek ziet aanmeren. Hij roept gelijk: “De Zuid-Afrikaan is terug”. En ik kijk ook mee uit het kleine raam en denkt dat hij een grapje maakt. Aan de hand van een gedeelte van de romp en het dek zie ik dat hij het inderdaad is met zijn boot. Drie a vier dagen ervoor is onze Britse/Zuid-Afrikaanse buurman vertrokken met zijn gezelschap voor een zeilreis van 6 weken naar Zuid-Afrika. De paar dagen erna zag Michel wel op de AIS dat de boot was omgekeerd en weer deze kant op kwam varen. Maar we zagen wel vaker vreemde dingen op de AIS en ik vond het lariekoek. Michel loopt naar buiten en roept dan: “De zeilen zijn kapot”. Door het zware weer van een paar dagen geleden is het zeil stuk gegaan en hebben ze besloten om weer terug te zeilen. We hebben hier een paar dagen geleden in de haven ook veel last gehad van het ruige weer; tot bijna 40 knopen wind in de jachthaven, flinke deining met als gevolg dat de boten alle kanten op hobbelen, krakende landvasten/touwen, het touw van onze andere Britse buren was gebroken, schade aan andere boten en steigers.

Ik zit op de fiets op weg naar de kapper. Gisteren was ik al bij deze kapper geweest met de vraag of ze me gelijk kon knippen, maar ze was heel resoluut. Ze had het die dag heel druk en geen tijd en pakte vlug haar agenda om een afspraak voor de volgende dag in te plannen. Apart, ik kwam binnen in een lege kapsalon zonder klanten en ze was op haar gemakje aan het poetsen. De agendapagina voor vandaag en morgen zagen er redelijk leeg uit. Via Google had ik een salon gevonden met een goede Engelse website en het personeel spreekt ook Engels. Dit laatste is prettig om je haar/knipwensen uit te spreken. Met een Portugese mentaliteit, 10 minuten te laat, stap ik de salon binnen. Ze staat me al op te wachten en mag mijn gelijk gaan zitten in de kappersstoel, mijn mond viel open van verbazing. Met een vreemde manier van knipvolgorde gaat ze aan de slag met mijn haar. “Komt vast goed Nadine”, denk ik bij mezelf. Niet alles is overal hetzelfde als ik denk. Na afloop ziet mijn haar er verbazend goed uit!

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.