Het is 8.10 uur als het anker van zijn plek wordt gelicht, we varen de baai van Cascais uit op weg naar Sines. Het is weer de vraag of er plaats is in de haven op het einde van de dag als we er arriveren. Reserveren of van tevoren bellen voor een plekje werkt in deze regio niet; wie het eerst komt, die het eerst maalt, is het enige wat geldt. Gezien het laagseizoen is het voor zeilers en cruisers als ons met boten tussen de 10 en 16 meter, de kleine of enige passantensteiger al snel gevuld. Mocht de haven vol zijn, kunnen we er goed ankeren. We zetten de fok uit en varen hoog aan de wind. ’s Middags wordt de wind minder en draait zodat we tegenwind hebben. Zoals gewoonlijk ook weer redelijk wat golven, maar dat is in dit gebied altijd, het staat niet voor niks bekend bij surfers en boarders om de stranden met hoge golven en branding.

Standaard gaan er bij elke tocht ook twee hengels uit met lijn en aas, dus ook vandaag. En verrek, na een paar uur heeft Michel beet. De vangst blijkt een jonge tonijn te zijn. Weet ik ook gelijk wat er vanavond op het menu staat, want daar had ik nog niet echt over nagedacht wat te gaan koken, maar verse tonijn gaat er wel in. De lijn gaat weer opnieuw het water in. Net voor we de haven van Sines binnenlopen, weer een vis aan de haak. Deze is een slagje groter, ook een tonijn.

We varen het havenhoofd in, om de hoek is de jachthaven en kijken allebei verwachtingsvol naar de steigers. Veel lege plekken spotten we en dat betekent plek! Via de marifoon roept Michel de jachthaven op en er staat al iemand klaar om te helpen aanmeren. Michel gaat gelijk de vis schoonmaken en ik ga ons aanmelden bij het havenkantoor. Na een zeildag kan ik altijd wel een oppepper gebruiken en kook voor mezelf water om een Opkikkertje (bouillon) te maken, iets wat ik ook regelmatig dronk tijdens mijn werk bij de VVV.

De tonijn steaks liggen klaar op het aanrecht, Michel snijdt er ook sashimi van en eten dit met wasabi, sojasaus en sesam als voorgerecht. Verser kan je het niet hebben. Een dag op zee maakt je moe en rossig, op het einde van de dag raak ik mijn kussen aan en ben weg. De volgende ochtend nemen we een uitgebreide douchebeurt en kan ik eindelijk weer de was doen. De laatste haven (Peniche) waar we lagen had geen was faciliteiten en om met mijn was naar de andere kant van de stad te gaan slepen voor een wasserette had ik niet zo’n zin in.

Ik doe de nodige boodschappen en maken ons klaar om die middag te vertrekken naar de Algarve. De eerstvolgende haven is meer dan 80 zeemijlen verderop, teveel voor een dagtocht en dienen dit te overbruggen met een nacht. Rond 17.00 uur varen we de haven uit, Michel maakt een makkelijke en eenvoudige maaltijd (broodje hamburger). Het wordt snel donker en ik neem het eerste gedeelte waar om te varen. Na het eten gaat Michel slapen. Het is weer een poosje geleden dat we ’s nachts hebben gevaren, de laatste keer was de oversteek van Scilly Islands naar La Coruña (Spanje). De zee hobbelt aardig en als Michel wilt gaan slapen rammelt er van alles in de keuken.

Zit ik dan in mijn eentje in de kuip, er is net als de vorige nachttocht weinig tot geen maan, kortom pikkedonker op zee. Gelukkig heb ik nu oriëntatie van de kust met verlichting. Qua scheepvaartverkeer is het rustig, geen shipping line of containerschepen in de omgeving. Wel een paar vissersbootjes die op de AIS niet zichtbaar zijn. Michel wordt wakker en neemt mij over, ik slaap ongeveer een uur, voor de rest is het veel schommelen op de golven en het geluid van de motor. De komende dagen komt de wind uit de verkeerde hoek en gaat steeds meer oplopen. Deze avond en nacht zou qua wind een rustig moment zijn, er staat hooguit 6 tot 8 knopen (tegen)wind. Ik trek mijn zeilpak en laarzen aan en ga rond middernacht Michel aflossen.

Ik zie een lichtje knipperen. Is het van een vissersbootje? Nee, een vuurtoren blijkt na een poosje. Een fijn oriëntatiepunt want de kust is niet meer zo goed te zien en er is weinig ander licht zichtbaar. Het is zelfs de vuurtoren van/bij Cabo de Sâo Vincente, een punt waar ik pas over uren ben. Op mijn Windy app zag ik dat het bij de kaap ruiger weer was, meer golven en wind. Het is nu nog ongeveer vijf zeemijlen voor de kaap, de (tegen)wind loopt aardig op naar 18 knopen en de golven worden ook ruiger. Ook krijg ik het koud. Toch maar Michel wakker maken om mezelf binnen in bed op te warmen. Het is inmiddels 3.30 uur als ik in mijn bed kruip en word rond 5.00 uur wakker. Hij heeft de kaap gepasseerd en dit slaapt gelijk lekkerder, rond 6.30 uur ben ik weer wakker en wordt het licht buiten. Ik steek mijn hoofd uit de kuipluiken en zie dat de kuip en Michel nat zijn, het heeft goed geregend.

Daarna maak ik ontbijt voor ons allebei en bak eieren. Michel doet daarna een dutje totdat we de baai van Lagos invaren. De koers op de plotter is uitgezet naar Portimâo in plaats van Lagos. Tegen 10 uur in de ochtend meren we aan in de jachthaven. Drinken koffie en thee in de kuip terwijl de zon goed doorkomt en op ons gezicht schijnt. Daarna ruimen we de boot op, doen de afwas, hangen de zeilkleding uit en gaan een paar uurtjes slapen. Na twee uur worden we wakker van de regen en halen snel de zeilpakken naar binnen.

Één reactie op “Vangst van de dag !”

  • Henny en Hans Uil

    Dag Nadine en Michel,
    Kleis gaf ons de link van de aquamarijn door. Boeiend om jullie blog door te lezen want wij zitten inmiddels vanaf 11 januari 2019 in Monte Gordo en kijken uit over een stuk Oceaan waar wij op ongezette tijden zeilschepen voorbij zien schuiven. Wij zijn benieuwd naar wat jullie zoal gaan beleven.
    Behouden vaart gewenst.

    Beantwoorden

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.