Het is een poosje stil geweest op de blog van de Sailing Aquamarijn, maar dat wil niet zeggen dat wij stil hebben gezeten. Sinds de laatste blog, zitten we in een nieuw jaar. En 2019 hebben we ingeluid in Sevilla. We hebben een beetje de gewoonte om onze vouwfietsen mee te nemen in de trein en dat hebben we dit keer ook gedaan, weekendtasje mee en in de trein online een hotel geboekt. Bij aankomst in Sevilla eerst op zoek naar het hotel om in te checken. Het centrum beschikt over een aardig fietspadennetwerk en er zijn genoeg toeristen op de been op deze oudejaarsdag. Nadat we uit een smal straatje komen en op een pleintje zijn aangekomen, bevind zich het hotel. Aan de receptie worden we vriendelijk ontvangen door een Spaanse man, in het Spaans geef ik onze naam en reserveringsgegevens door. De man deelt ons mede dat we de laatste kamer hebben en ons alleen twee afzonderlijke 1 persoons bedden kan aanbieden i.p.v. een 2 persoons bed. Dat vinden we niet zo´n probleem en stemmen in. Onze kamer ligt aan de centrale binnenplaats/vide en ademt een typische Spaanse sfeer. Nadat we onze bagage in de kamer hebben gezet, gaan we op de fiets de stad verkennen en naar o.a. Plaza de España en langs de Guadalquivir rivier. Het begint schemerig te worden, drinken wat in een bar en keren terug naar het hotel om ons om te kleden. Daarna weer terug de stad in om een restaurant te zoeken. Deze oud & nieuw zonder oliebollen en appelbeignets maar aan de sushi. Tegen middernacht lopen we met onze fles bubbels met de menigte mee richting het plein bij de kathedraal. Het wordt steeds drukker en als we aankomen is het plein bezaait met een mensenmassa. Iedereen staat er met zijn zelf meegenomen fles bubbels. Het is 00.00 uur en iedereen juicht, is blij, wenst elkaars gezelschap gelukkig nieuwjaar, ontkurkt de fles en wij doen hetzelfde. Wij blijven nog een poosje hangen in het feestgedruis in het centrum en keren daarna terug naar ons hotel. De volgende ochtend na het ontbijt verkennen we verder het centrum in de omgeving van de kathedraal, Alcazar en keren terug naar het station om onze gereserveerde trein te halen.

We willen ruim op tijd terug in Albufeira (Portugal) om gereed te zijn voor het familiebezoek uit Nederland, mijn ouders komen dan aan boord. In de eerst week van januari vertrekken we vanuit Spanje (El Puerto de Santa Maria) in één keer naar Albufeira. Er staat goede wind en verwachten er tussen de 20 à 24 uur over te doen, dat betekent dat we de volgende dag aankomen rond einde van de ochtend en begin van de middag. Maar de tocht verloopt sneller dan gepland en komen om 8.30 uur Portugese tijd aan. Het havenkantoor gaat om 9.00 uur open en de tussenliggende tijd gebruiken we om verse broodjes te kopen en te ontbijten.

De boot is schoon, opgeruimd, bedden zijn opgemaakt en de laatste was is gedaan. Uitgelaten zit ik in de huurauto samen met Michel op weg naar het vliegveld van Faro. Over ongeveer een uur landen mijn ouders voor een bezoek van twee weken bij ons aan boord. Na onze wederzien laden we de koffers in de auto en rijden naar de jachthaven. De komende dagen zullen we met de auto de omgeving gaan verkennen. Zo staat een bezoek aan de zoetwaterbronnen op het strand van Olhos de Agua, Faro, Vilamoura, kasteel/Castelo dos Mouros in Silves, vissershaventje Alvor, Cabo de Sao Vicente, Fort van Sagres, shopping time met mijn moeder (de mannen brengen intussen hun tijd door in een bouwmarkt) en de terrasjes in de zon op het programma. Intussen worden er ook andere praktische zaken gedaan. De bestelling van de extra zonnepanelen is binnen en worden gemonteerd en geïnstalleerd.

Na een week verlaten we Albufeira, gaan we naar Ilha da Culatra om te ankeren, voor ons een bekende plek waar we een maand ervoor zijn geweest en ons prima is bevallen. We nemen mijn ouders mee naar het eiland en ze verbazen zich over het leven hier. Alles is hier simpel, eenvoudig en staat in het teken van de visserij. De dagen erna gaan we geregeld naar het vaste land naar o.a. de markt van Olhâo en andere boodschappen met de dinghy of de veerboot. Nadat mijn ouders twee weken ons “leven” op de boot hebben ervaren komt ook een einde, op het vaste land groeten we elkaar vaarwel en vertrekken ze richting Faro.

Om vervolgens een paar dagen later mijn broer en zwager van de veerboot op te halen voor hun bezoekje bij ons aan boord en Ilha da Culatra. Zij zijn in deze regio op vakantie en vervolgen later hun reis naar Sevilla. Er staat die dag een stevige frisse wind maar voor Alex en Martijn doet dit niet ten onder de 15 graden met zon ten opzichte van de sneeuw en de temperaturen van rond het vriespunt in Nederland.

Terwijl ik deze blog post waait het hier flink, regent het en eet ik een stukje zelfgebakken bananenbrood. We liggen nog steeds voor anker bij Ilha da Culatra, blijven vandaag de hele dag verplicht binnen op de boot met windstoten tot ongeveer 38 knopen en een weggeslagen zeilboot die op het strand bij Armona is gelopen. De dagen ervoor was het hier redelijk weer en hebben de omgeving verkend met de dinghy via het “waddengebied” naar Fuseta gevaren, verder konden we niet vanwege het lage water en zijn we met de trein naar Vila Real de Santo Antonio geweest.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.