Het is zaterdagochtend en ontbijten met dit heerlijke weer buiten in de kuip. We zitten sinds een paar dagen bij Ilha da Culatra, een eiland voor Faro en Olhâo en een deltagebied met natuurreservaat. We hebben een mooie ankerplek gevonden voor een vissersdorpje waar ook ca. 10 à 15 andere zeilboten voor anker liggen. Het is laagwater en de zandbank voor de kust is zichtbaar. En Jacques Cousteau is bezig, zo noemen we onze Franse buurman. Hij is met zijn vrouw in de dinghy rondom onze boot aan het cirkelen, compleet in duikpak en snorkelset. Hij trekt zijn vinnen aan en speurt de onderwaterspiegel af. Hij is duidelijk op zoek naar iets, maar wat? Als hij weer boven is gekomen informeert Michel in het Engels wat hij precies zoekt. In zijn gebrekkig Engels maakt hij duidelijk dat hij twee ankers en een ankerketting is kwijtgeraakt. Niet veel later vist hij het eerste anker op. Daarna wordt de zoekactie gestaakt en zien we ze dagen erna weer opduiken bij laagwater om het tweede anker te zoeken.

In de tweede helft van de middag wordt het hoogwater en wil ik graag boodschappen doen op het vaste land. De kortste route is rechtdoor oversteken maar met laagwater komt een hele zandplaat/wad bloot te liggen. Het moet dus aardig hoogwater zijn om rechtstreeks te kunnen oversteken. Michel en ik hebben het traject samen de dag ervoor gedaan en werden toen een beetje geholpen door lokale vissers met hun bootje. We hebben gezien dat het belangrijk is om de route langs de rechtopstaande takken in het water te volgen, maar deze staan pas halverwege. Nu ga ik alleen en kijk ik eerst goed naar het spoor van de vissersbootjes die de oversteek maken alvorens ik ga, een tocht van ongeveer twee kilometer. Uiteindelijk gaat het prima en parkeer ik de dinghy aan de steiger in Olhâo tussen de watertaxi’s en loop naar de weekmarkt. Daarna de route naar de supermarkt. Met volle tassen keer ik terug naar de steiger en pak de dinghy terug. Michel staat me al op te wachten en samen ruimen we de boodschappen op en doen de afwas.

We kleden ons om, het koelt op het einde van de dag snel af en de korte broek maakt plaats voor de lange broek. Met de dinghy gaan naar Ilha da Culatra om in de lokale bar wat te drinken en te eten. Ilha da Culatra is een klein eiland, met een dorpje van gekleurde huizen in het zand, het doet aan als een eiland op de Carib. Sommige bewoners zitten in de veranda voor hun huis, honden en katten lopen los rond. We komen in een bar uit waar wat rumoer is, veel lokale vissers zitten in de bar en het is gezellig druk.

Het eerste wat me opvalt is dat ik maar één vrouw zie (mezelf niet meegerekend), het is een echt mannenaangelegenheid. Het lijkt wel de voetbalkantine op zaterdagmiddag en de felle TL-verlichting staat aan. We hebben een plekje gevonden op het terras en ik kijk in de rondte. In tegenstelling tot de dag ervoor heeft iedereen zijn smoezelige slobbertrui en werkbroek ingeruild voor een hoody, trainingsbroek en sneakers/sportschoenen. Een enkeling draagt een hippe skinny jeans om zijn korte benen. Lang zijn de mannen hier zeker niet en hebben in verhouding tot hun lichaam een lang en breed bovenlijf met korte benen.

Later gaan we binnen zitten. Aan een tafel wordt fanatiek domino gespeeld, aan een andere tafel kijken mannen apathisch naar het Tv-scherm (je zou denken dat ze voetbal of andere sport kijken maar het is een soort van soap!), aan twee tafels wordt volop gepeuzeld aan vers gevangen krab en buiten is het terras goed bezet en zijn ze driftig aan het communiceren.

We geven de tafel naast ons een rondje en kort erna worden we tot drie keer toe getrakteerd op een drankje. De muziek gaat aan en er klinkt een hippe sound uit de boxen. Ik moet plassen en vraag me af of er überhaupt een aparte damestoilet is, ik ben nu de enige vrouw (m.u.v. het keukenpersoneel), vriendelijk wijst de barman mij het damestoilet aan. Het is inmiddels tijd om een hapje te gaan eten en schuiven aan een tafeltje in het naastgelegen restaurantgedeelte. Het is goed vol, de vissers zitten nu aan tafel met hun vrouw en kinderen om te eten. We bestellen zwaardvis, als het gerecht eenmaal op onze tafel wordt opgediend, krijgen we ieder een plateau met drie grote stukken vis met salade en friet. De vis smaakt heerlijk en genieten nog even na van een toetje met koffie en thee.

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.