Raf onze buurman uit de haven van La Linea/Gibraltar, vaart met zijn zeilboot Silver Lining, een paar mijl voor ons in de Straat van Gibraltar. Net als ons heeft hij getankt in Gibraltar, problemen gehad met zijn hydraulische cilinder, maakt hij een testrondje voordat hij de baai uit is en is ook op weg naar Tanger, onze volgende bestemming. Er staat die dag een stevige wind en krijgen ’s middags stroming tegen in de Straat met wind mee dus dat worden lekkere golven ☹. Het inklaren bij de douane in Tanger verloopt soepel en informeel, met Michel zijn humor breekt hij het ijs, iedereen lacht en geeft ons een hand. We worden prima geholpen en welkom geheten in deze “splinter” nieuwe jachthaven.

Aankomst haven in Tanger

Na 2,5 maand bij Gibraltar te hebben gelegen, zijn we toe aan een nieuwe omgeving en gaan op verkenningstocht door het oude centrum van Tanger. We struinen via de boulevard de smalle straatjes in en komen langs de kasba; medina (= oude centrum en vesting) met winkeltjes, barretjes en restaurantjes; de souk (= overdekte markt) en kopen er verse fruit, groente en vis; drinken Marokkaanse koffie en verse muntthee bij café Hafa met een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan en de Straat van Gibraltar (een echte aanrader!). We genieten van de nieuwe indrukken, de gastvrijheid van het volk, het Afrikaanse continent met smaken en kruiden. Michel brengt een bezoekje aan de barbershop voor een scheerbeurt + gezichtsmasker en ik laat me vertroetelen in de hammam. De vertroeteling was soms ver te zoeken, mijn huid is naar mijn gevoel gescrubd met een grof schuurpapier en de massage leek wel een fysiotherapie sessie waarbij aan mijn ledematen werd getrokken en gekraakt. Wel zijn gelijk mijn maanden durende schouderklachten aan de rechterkant over, dus blijkbaar heeft het wel baat gehad.

Dit weekend is het 1-jarig bestaan van de jachthaven waar we liggen. Er zijn diverse festiviteiten zoals een podium met live muziekoptredens, minirondvaart door de haven en demonstratie van optimist zeilertjes. Het is een komen en gaan van mensen die even een kijkje komen nemen of even flaneren langs de pier en boulevard. Op zondagochtend komt de directeur en de supervisor bij ons verse koekjes uitdelen op de passantensteiger en maken ze met iedereen een persoonlijk praatje.

Gezellige drukte op de pier bij het 1-jarig bestaan van de jachthaven

Het is hier in de stad net een voetbalwedstrijd met een fanatieke scheidsrechter. Het fluitje is bij de bewaking, douane, marinero’s en politie een gewild en veel gebruikt object/accessoire. Vooral in en rondom de jachthaven; loopt iemand over het gras = fluitje, fietser in het voetgangersgebied, auto niet goed geparkeerd = fluitje; vissersboot die de haven uit komt en zich niet meldt = fluitje, een collega roepen = fluitje, (behalve als ze Ali nodig hebben dan klinkt er geschreeuw door de hele haven naar zijn naam). En zo gaat het de hele dag door.

Daar zitten we dan in de gehuurde auto met onze tassen in de kofferbak en festivalkaartjes op zak. Het is een lange dag rijden en willen graag voor het begin van de avond aankomen in Essaouira. Als je je afvraagt waar de Renault 4 en 5 van vroeger zijn gebleven, rijzen ze hier in groten getale in het straatbeeld (op), zelfs het uiterlijk is “authentiek” gebleven (lees oude roestbakken). Mijn eerste autootje, een Peugeot 205, doet hier volop dienst als taxi. Deze roadtrip wordt ook gelijk een culinaire kennismaking met de Marokkaanse keuken. We laten onze smaakpupillen ondergaan aan verschillende tajines (kip, rundvlees, lamsvlees, gehakt en vegetarisch), couscous, harirasoep, pastilla’s (hartige pasteis/taart), zaalouk (puree van aubergine en tomaat) en msemen (pannenkoek). En in elke riad of hotel waar we aankomen, worden we verwelkomt met verse muntthee.

Dit weekend is er het Gnaoua festival, een Afrikaans muziekfestival wat jaarlijks plaatsvind in juni. Het is erg druk in de stad, veel mensen zijn er voor het festival en komen uit diverse landen, zo ontmoeten we mensen uit Portugal, Spanje, Frankrijk, België en Nederland, kortom we zitten in een multiculturele flow. Maar goed, de dag na het festival gaan we de kust verlaten en trekken het binnenland in. We willen graag naar de Erg Chebbi woestijn, maar voordat we daar zijn, hebben we meerdere tussenstops met overnachting nodig zoals in Ouarzazate/Aït Ben Haddou en de Dadeskloof waar we slapen in een grot kamer. In deze plaatsen bezoeken we o.a. de middeleeuwse kasba’s op de heuvel en maken een hiking langs de kloof. De temperaturen klimmen gestaag omhoog en bereiken rond de 40-42 graden. Zo kunnen we alvast wennen aan de temperaturen. Het landschap wordt ook steeds dorder met veel droge rivierbedingen. In de tweede helft van de middag komen we aan in de woestijn en informeren naar de mogelijkheden om in ons tentenkamp te komen. Dit is enkel mogelijk per kameel of 4-wheel drive vanaf een uur of 17.00 uur, eerder is iedereen onder zeil in verband met de warmte. We nemen een late lunch en worden vervolgens gratis per jeep naar ons tentenkamp gebracht. Per kameel was te warm en met een extra toeslag. Het tentenkamp is net een glamping, de tent is voorzien van een kingsize bed, eigen wc (porseleinen pot en geen chemisch toilet), douche, wastafel en WIFI. We krijgen in de “restauranttent” een 3-gangen menu geserveerd met onbeperkt bronwater. En je drinkt hier wat liters water. Je verricht geen inspanning, zweet weinig (althans ik dan), plast weinig, hebt een gigantische droge mond en nadat je hebt gedronken heb je na 5 minuten weer een droge mond. Dit doet niets tegoed om te genieten van de ondergaande zon, staren naar de heldere + donkere sterrenhemel (heb je trouwens ook op zee) en live muziek bij het kampvuur. We hebben die nacht heerlijk geslapen, wel wordt je snel na zonsopkomst je tent uitgedreven van de warmte want er is geen ventilator of luchtkoeler. Dus maar aan een ontbijtje met verse jus, omelet, pannenkoekjes, yoghurt en vers fruit.

We zijn halverwege onze roadtrip en zetten de reis voort naar het noorden via Fes naar Chefchaouen; de blauwe stad van Marokko. In tegenstelling tot het blauwe “smurfendorp” wat we afgelopen april in Spanje hebben bezocht (zie één van de vorige blogs) is dit de stad met echte “blauwe” historie, ademt sfeer en kunnen we uren slenteren door de oude kasba met de blauwe steegjes. Er is volop bedrijvigheid met winkeltjes en restaurants. Op de toproof van Café Clock eet Michel een burger van kameelvlees en ik een Marokkaanse maaltijd en hebben een mooi uitzicht over de oude stad. Een goed moment om de laatste avond af te sluiten en de volgende dag via de kustroute terug te keren in Tanger. Daar halen we bij een broodjeszaak een beleg baguette met tonijn en rauwkost en eten die op een bankje op het centrale plein van de oude stad, Place du Grand 9 Avril 1947.

We willen ook nog van de gelegenheid gebruik maken om een paar grote steden te bezoeken. Met de huurauto leek ons niet zo’n strak plan, het parkeren van je auto in het centrum is vaak een probleem en dan heb ik nog niet gesproken over de verkeersopstoppingen en chaos in de vele straten. We pakken de TGV naar Rabat en Casablanca. Marokko heeft sinds vorig jaar november het eerste TGV netwerk in heel Afrika en werkt perfect, in ruim een uur zijn we in Rabat en Casablanca is daarna nog dezelfde reistijd.

Voor meer foto´s bekijk ook onze Instagram sailingaquamarijn2018 en Facebook SY Aquamarijn

5 reacties op “Tanger en roadtrip Marokko

  • Johan

    Hi Michel en Nadine, we volgen jullie in jullie reis en hadden even gedacht dat jullie de middellandse zee zouden opgaan. Maar nu toch richting het zuiden. Bij ons gaat het ook steeds meer kriebelen en werken hard aan de Zeewind. We gaan de verzekering omzetten naar Pantaenius. Hoe hebben jullie dat gedaan. Ze offreren premiums voor bepaalde gebieden.

    Beantwoorden
  • Marianne de jong

    Hallo, hier een berichtje van Le tournesol, die na een jaar vorige week is teruggekeerd in Scheveningen. Alles goed gegaan, op een paar stormen na…
    Jullie nu in Marokko? Prachtig hoor.
    Tip voor verzekering boot: kijk eens bij FBTO, vele malen goedkoper dan Pantaenius.
    Groet Rob en Marianne

    Beantwoorden
    • Nadine Rijk

      Beste Rob en Marianne,

      Wat leuk van jullie te horen en jullie veilig Nederland hebben bereikt. Dank je wel voor de tip van de verzekeringen. We zijn momenteel in Porto Santo en gaan daarna naar Madeira en Canarische eilanden.

      Groeten van Michel & Nadine

      Beantwoorden
  • Amal Matil

    Hey Lieve Luitjes,
    Remember Me? Essaouira…..
    Fijn te lezen dat het jullie goed gaat!
    Veel Liefs & een Vredige Groet,

    Amal

    Beantwoorden
    • Nadine Rijk

      Beste Amal,

      Wat leuk van je te horen en sure we remember you……
      Fijne feestdagen en een goed 2020 gewenst.

      Groetjes Michel & Nadine

      Beantwoorden

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.