Ons eilandhop zeilavontuur kan beginnen voor de komende maanden, nu is het enkel naar het noorden afreizen om de sliert eilanden in de Carib aan te doen. Qua afstanden is het allemaal goed te behappen in dagtochten, wat fijn is na veel en lange meerdaagse tochten van de afgelopen tijd. Na Tobago is de volgende bestemming Grenada. Het inklaren gaat een stuk sneller en gemakkelijker als in Suriname en Tobago. Even geen hele papierwinkel aan formulieren die ik tot in het 4 of 6-voud moet invullen, 10 pagina’s tellende vragenlijsten of een halve dag bezig om kriskras door de stad drie verschillende instanties aan te doen. Nee, gewoon 1 formulier invullen, paspoorten worden gescand (de medewerker is erg zuinig op zijn spullen want de scanner wordt eerst met een schone verfkwast stofvrij gemaakt), stempels in onze paspoorten en klaar! Tien minuten later staan we weer buiten inclusief een plattegrond van het eiland die we vriendelijk kregen aangeboden.

We keren terug naar de boot om wat bij te slapen van de nachttocht die we hebben gehad. Later die middag nemen we een duik in het water en inspecteert Michel de kiel en de schroef. Vannacht heeft een flinke vis fuik/net achter onze boot gesleept. Van 8 knopen snelheid gingen we terug naar 2 knopen en bij het draaien van de motor op 2000 toeren kwamen we niet verder dan 3 knopen. Het net kwam snel los en we konden weer koers zetten met de juiste snelheid. Gelukkig is er niks te zien aan de kiel en de schroef.

Tijdens een borrel bij ons aan boord maken we voor het eerst kennis met Simon en Freke van de Palatina. Samen met hun, de Jest-X en Sola genieten we o.a. van tonijn sashimi van onze eigen vangst. De dag erna maken we een eilandtour en bezoeken o.a. een nootmuskaat- en chocoladefabriek en rum distilleerderij. Bij alle drie krijgen we een uitgebreide rondleiding. Ook komen we langs een waterval en een kratermeer. Het is een gezellige dag samen met de bemanning van de Jest X en Sola. De praatgrage Zweedse Ola (van de Sola) weet veel informatie van onze chauffeur te bemachtigen en houdt hem gelukkig niet uit zijn concentratie op de weg. Kortom een hoop indrukken op één dag.

Na een paar dagen gaan we naar de andere kant van het eiland om te ankeren, bij de hoofdstad St. George’s. Maar niet voor we bij de Franse slager zelfgemaakte beefburgers kopen, hij maakt ze ter plekke voor je neus, dus verser kan niet en ook nog goed betaalbaar. Voor de rest is hier geen vers vlees te krijgen, hooguit diepgevroren kip en soms diepgevroren varkensvlees. In de ankerbaai van St. George’s kunnen we op zaterdag nog wat boodschappen doen op de lokale markt en in de supermarkt. De zondag brengen we door met een strandwandeling en lunchen we in een strandtent. De week vliegt voorbij en gaan op weg naar het volgende eiland, Carriacou.

Je schrikt je af en toe rot van de prijzen hier in de supermarkt. Tenzij je op ruime voet leeft, maar als prijsbewuste Nederlanders letten we op de centjes. Om zomaar een paar voorbeelden te noemen:

  • Appels ca. € 1.30 per stuk (en dan heb je een normaal formaat appel)
  • Stukje/puntje meloen ca. € 5
  • Klein trosje druiven ca. € 5 (15 a 20 druiven per trosje)
  • Kleine voorgesneden roosjes bloemkool (± 300 gram) met bruine plekken ca. € 5
  • 6 Pack diepgevroren hamburgers ca. € 15.60
  • Zak chips ca. € 4 (gewone zak, geen (X)XL)
  • Zak gemengde nootjes ca. € 10
  • Blikje olijven ca. € 8

Ik ben ook erg blij dat we nog weken of maanden op de bevoorrading van de Canarische eilanden kunnen leven. We kopen enkel verse groente, fruit en brood, vis vangen we met regelmaat zelf. Er is een hoop fruit wat gelukkig betaalbaar is, afhankelijk van het seizoen en het eiland. Denk aan bananen, mango, papaya en ananas. Bij het gebrek aan lekkere en betaalbare toetjes of yoghurtjes maak ik zelf veel te dikke rijstepap, die ik vervolgens heb omgetoverd tot een rijstetaart/vlaai en decoreer met verse stukjes mango. Een aantal producten hebben geen datum (productie-, verpakkings- of houdbaarheidsdatum) zoals verpakt brood en eieren in een doosje uit de supermarkt. Het motto is hier zodra de schimmel erop zit, wordt het uit de schappen gehaald. Zo heb ik een keer brood gekocht wat echt niet meer dagvers was (al een paar dagen gezien de droogte ervan). Die hebben we gebruikt voor tosti’s en een broodquiche uit de oven gevuld met tomaat, paprika en champignons.

Net voor de aankomst op eiland Carriacou heeft Michel een mahi mahi gevangen, gelijk een goede reden voor een BBQ. Het is best een flink exemplaar en nodigen Erik en Inge uit om met zijn vieren de vis te eten. Inge neemt zelfgemaakte salade mee en Erik de BBQ met houtskool. De volgende dag willen we graag ankeren bij Sandy island om de hoek. Bij aankomst als we het anker al hebben uitgegooid en goed vastzitten, komt een bootje van de “Natuurbescherming” met de mededeling dat we moeten betalen om hier te mogen liggen omdat het een natuurreservaat is. We besluiten het niet te doen en de baai verderop gratis te ankeren. Vanaf daar is het prima te doen om met de dinghy naar het eiland te varen en doen dit ook de volgende dag. Het is er prachtig, echt een bounty eilandje met helderblauw turquoise water, stuk rif met koraal, palmbomen en fijn wit zand. Daarna varen we naar de overkant; Paradise beach en drinken een drankje aan één van de strandbarretjes.

Strandbar bij Paradise beach

Steeds vaker komen we op kleine eilanden of ankerbaaien waar geen supermarkten of andere winkels zijn. En ben je in die zin meer zelfvoorzienend, zo bak ik dan zelf brood en maak ik yoghurt. De laatste keer wilde het brood niet goed rijzen. Toen ze in de oven zaten, kwam een local langs in zijn houten bootje en informeerde bij Michel of hij vis of brood wilde kopen. Hij bedankte vriendelijk en zei erbij: “Bread is in the oven, don’t you smell the fresh bread?” Later kwamen de boeren bruine broodjes eruit als platte pita’s, maar smaakte heerlijk. Hier vind je wel een paar barretjes en restaurants aan het strand. Het goedkoopste gerecht op de kaart, kip met rijst, kost omgerekend € 20-23. Dan zit je nog geen eens is een hip/trendy of luxe eet etablissement met damast tafellinnen gedekte tafels. Maar gewoon een eenvoudige grill bar met houten tafels en stoelen. Dus gaan we gewoon BBQ-en op het strand met andere zeilers. Gelukkig rijzen de prijzen voor drankjes niet extreem de pan uit en strijken we regelmatig neer in één van de barretjes. Zo ook bij de strandbar op Happy island, welk op een klein rif in het water is gebouwd.

Tobago Cays schijnen één van de mooiste Caribische eilanden te zijn en dat willen we zeker niet missen. Deze eilanden zijn uniek vanwege het schildpaddenstrand, witte zandstranden en vele koraal riffen. Tijdens het snorkelen zien we de schildpadden gewoon om en onder ons zwemmen terwijl ze heerlijk zitten te peuzelen aan het wier. ´s Avonds gaan we kreeft eten van de BBQ en hebben een mooie prijs (slechts een paar euro meer dan op het vorige eiland voor een rijst met kip maaltijd !) kunnen krijgen voor een hele kreeft per persoon compleet met garnituur als rijst, salade, en aardappelen. We zitten aan picknicktafels op het strand, beschut onder de bomen, zo lijkt het net een park-achtige setting.

Bezochte eilanden in de maand januari 2020:

Tobago, Grenada, Carriacou, Sandy island, Union island, Happy island, Mayreau, Tobago Cays, Bequia.

Filmpje schildpadden spotten tijdens het snorkelen op Tobago Cays

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.