We proeven nog even wat Franse sfeer, cultuur en culinaire heerlijkheden in Bretagne. De jachthaven van Brest ligt voor het Chateau van Brest en vlakbij het centrum, dus een mooier uitzicht kan je niet hebben. Voor de rest heeft de stad niet veel te bieden aan historie en besteden onze tijd aan de was, boodschappen, bijslapen, boot op orde en zeezoutvrij maken na 9 dagen op zee en een gezellig wederzien met de Saline.

Chateau van Brest

Na een aantal dagen gaan we op hun advies naar L’Aber Wrach aan de rivier. Gooien daar ons anker uit, op ongeveer een halve kilometer van de haven. Een heerlijk rustige plek middenin de natuur en tussen de oesterbedden, die met laag water goed te zien zijn rondom de boot. L’Aber Wrach is een klein nautisch dorp aan de rivier met een jachthaven, zeilschool, kanoverhuur, en wat restaurants/cafés. De dichtstbijzijnde supermarkt is ongeveer 2 kilometer verderop, een dorp “in the middle of nowhere”, met buitenom een redelijke supermarkt een bakker, slager, café en een restaurant. We maken diverse wandelingen langs de gemarkeerde wandelpaden langs de rivier, weilanden en bossen.

Het schijnt er de mossel- en oesterstreek te zijn. Met de dinghy gaan we een paar mijl de rivier stroomopwaarts en bij het eerstvolgende gehucht kopen we betaalbare oesters. Uit het waterbassin in de verkooploods worden ze eruit geschept en verpakt, verser kan je het niet hebben! Diezelfde middag zitten we aan de witte wijn met oesters om het weekend in te luiden. En een paar dagen later smul ik van de coquilles als we samen uit gaan eten om mijn verjaardag te vieren.

Het is voor ons erg wennen aan de lagere temperaturen. Terwijl in Nederland de mussen van het dak vallen van de hitte, lopen wij rond in dikke vesten en lange broek. We eten zelfs ’s avonds binnen omdat het zoveel is afgekoeld buiten, het is dan vaak rond een uur of 8 of 9 en houden ons een beetje vast aan de zuid Europese etenstijden. Ook krijgen we weer eens weerverschijnselen die we maanden of een jaar niet hebben gehad zoals mist en onweer.

Dag 1 terug naar Nederland (12 augustus 2020)

Net als de afgelopen dagen is het ‘s ochtends mistig. Gelukkig trekt de mist rond de middag een eind weg en kunnen we vertrekken, in de hoop dat het op zee ook verder weg trekt. Dit valt een beetje tegen, al bij de rivieruitgang zit het dicht en is het zicht rond de 20-50 meter. We kijken goed om ons heen, op de plotter (= navigatie), AIS voor de betonning en andere schepen. De schepen zonder AIS doemen op korte afstand op, maar hebben ons kennelijk op de AIS gezien. (Er zijn boten die geen AIS zender hebben. Deze kunnen we niet op het scherm zien. Wel hebben zij een ontvanger om andere schepen te zien). Plots komt met grote vaart een boot tegemoet en snijdt ons rakelings af door langs de voorkant te passeren. Weer zo een zonder AIS, in dit geval de plaatselijke rondvaartboot.

Nadat we de vaargeul uitvaren en de betonning stopt, kunnen we koers zetten richting open zee. Het zonnetje komt een beetje waterig door en de mist klaart op, wel is het de hele dag heiig. Bij het ophalen van de nieuwe weerkaarten valt het weer tegen t.o.v. de voorspellingen van de dagen ervoor. De windlift komt pas 1 a 1,5 dag later dan verwacht, dus tot die tijd gaan we weer op de motor varen.

Dag 2 terugreis naar Nederland (13 augustus 2020)

Het is een gezellige beestenboel aan boord met insecten. In de kuip zien we vlinders en wespen en binnen een groepje vliegen. Geen idee wat ze binnen aantrekt want ik kan geen sporen ontdekken van slecht groente/fruit, etensresten, vieze afwas of een plakkerig aanrecht. Maar goed misschien zochten ze alleen een windvrije ruimte.

Het weer begint minder gezellig met regen, wat onweer en dikke mistbanken. Bah, naarmate we noordelijker komen wordt het weer steeds minder. Ingepakt in onze zeilpakken en laarzen zitten we in de kuip. Had me toch wat anders voorgesteld van het zomers zeilen langs de Franse kust.

Na ruim 24 uur motoren kunnen we een stuk wind pakken, zeilen met de stroming mee en hebben een snelheid rond de 8 knopen. Door het vele motoren wel lekker warm water en een rustige zeegang om te kunnen douchen en afwassen.

Gisterenavond werden we nog via de marifoon opgeroepen door een naderend Nederlandse zeilboot. Ze vroegen of alles goed ging en wenste ons een goede vaart. Na verdere gesprekken met hun horen we dat ze net zijn vertrokken voor een jaar weg en een beetje dezelfde route voor ogen hebben die wij hebben gedaan. Ze willen graag wat tips en ervaringen, ook gezien het reizen in de COVID-19 tijd.

Dag 3 terugreis naar Nederland (14 augustus 2020)

De zeilen hangen er voor de fun bij. Want het beetje wat we gisteren hebben gezeild was voor korte duur. En de voorspelde windlift hebben we niet gezien. Ja, alleen op de weerkaarten! Wel is het vandaag de hele dag droog, niet mistig of heiig en schijnt zelfs de zon.

De Saline is net als ons ook aan hun terugreis naar Nederland begonnen maar dan vanaf Normandië. Zij zullen aanstaande zondag de haven van IJmuiden binnenlopen. Het is voor ons echt de laatste mijlen aftellen. Een raar gevoel dat na 2 jaar reizen het einde in zicht is. Morgen, zaterdag 15 augustus, zullen we naar schatting tussen 12.00-14.00 uur de sluis van Vlissingen bij de veerhaven binnenrollen en daarna aanmeren in jachthaven de Schelde. Wie morgenmiddag zin en tijd heeft, kan ons daar weer zien en samen een drankje doen.

Dag 4 terugreis naar Nederland (17 augustus 2020)

Het is nu goed opletten bij de haven in- en uitgangen van Calais, Duinkerke en Zeebrugge. Veerboten en containerschepen varen af en aan. Nadat we dit achter de rug hebben, is het een eind in de ochtend en willen de boot een beetje opgeruimd hebben voordat we aankomen, doen een afwasje, springen nog even onder de douche en werken een laat ontbijt naar binnen. Ook spot ik een zeehond maar is weer snel kopje onder. Dan de zeilen laten zakken en intussen het scheepvaartverkeer in de monding van de Westerschelde in de gaten houden.

Rond 13.00 uur lopen we mooi volgens planning de sluis van Vlissingen binnen. Het eerste “ontvangst comité” staat al klaar met een spandoek en het maken van foto’s en filmpjes. Als we net vastliggen in de sluis, wilt de sluiswachter dat we aan de andere kant aanmeren. Dus alles verkassen naar stuurboord (= rechts). Kort daarna arriveren we in de jachthaven de Schelde in Vlissingen. Daar worden we onthaald door een klein groepje familie en vrienden, drinken gezellig een drankje en proosten met een glaasje bubbels op onze terugkomst.

Hiermee houden de blogs en Facebook & Instagram posts niet op, want er komt meer. Houd de website sailingaquamarijn.com , Facebookpagina SY Aquamarijn en Instagram sailingaquamarijn2018 in de gaten!

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.