Vandaag schijnt de zon in Portland, de zon schijnt wel vaker maar vandaag is het warm. Geen winddichte zeiljas of broek nodig tegen de koude wind, wel een korte broek en shirt op zee voor mij als koukleum. Je zal zeggen of denken, de afgelopen maanden (juni en juli) was het toch ook prachtig weer in Nederland, droog, veel zon, warm, hittegolf en zelf een hitteplan werd in werking gesteld. Onze dagen waren destijds gevuld met verhuisdozen inpakken, van en naar de stort; opslag (zonder airco); snikhete garagebox rijden, klussen + schoonmaken op en in de boot of gewoon werken. Kortom ideaal weer om te genieten en vitamine D op te doen, die gelegenheid breekt nu voor ons aan.

De zee is glad en dus geen golven zodat we rustig kunnen varen (weer geen zeilen met windtegen). De hele dag op mijn kont zitten en in de rondte kijken is niks voor mij en verveel me snel. Ik ga maar eens wat spullen in de boot opruimen, bed opmaken, het Spaanse studieboek openslaan en wat grondoefeningen op het dek zoals planken, buikspieroefeningen en burpees. Op het achterdek kan Michel mij niet (goed) zien en kan ik ongestoord wat bewegen. In de sportschool was ik ruim
2 maanden niet geweest en kan een beetje training geen kwaad. Alleen kwam ik met de burpees telkens met mijn armen in de touwen en verstagingen.

Het middaguur nadert, Michel maakt sandwich met sla, tomaat, komkommer, ham en kaas. Na de lunch nemen we beide om beurten een relaxmomentje en daarna neem ik het stuur over zodat Michel aan zijn klusjes kan beginnen, na een paar uur is hij ermee klaar. Tussendoor komt een paartje dolfijnen naast onze boot zwemmen. Op het einde van de middag gaat de zon achter de wolken en koelt het af. De korte broek wordt vervangen door een lange broek en een vest. We komen bij onze ankerplek voor deze avond en nacht; Starehole Bay, een mooi stukje natuur aan het water.