Onthutst kijk ik de kapster aan. Gaat ze echt mijn haar nat maken en wassen voordat ze de uitgroei gaat verven? Ja dus! Ik blijf me tijdens deze reis in elk land waar ik een kappersbezoek breng verbazen. Nu ook weer op Dominica, met natte geverfde haren zet ze een plastic douchemuts op mijn hoofd en mag het boeltje intrekken. Fijn met deze temperaturen (geen airco in de kapsalon), gaat het lekker broeien. Standaard hebben ze alleen zwarte haarverf op voorraad, andere kleuren worden op bestelling apart ingekocht. Vaak neem ik mijn eigen haarverf mee, dit is de meest snelle en veilige optie. Ook wil ik graag de dode puntjes geknipt hebben en het liefst ook uitgedund, maar dat kennen/kunnen ze al niet vanaf Spanje en Portugal, dus begin ik er maar niet over. Het lijkt wel of haar schaar bot is, want ik hoor dat het niet lekker knipt. Daarna wordt mijn haar geföhnd, uitgebreid gestraight met de stijltang en vertel haar van te voren dat ik geen wax in mijn haar wil. Net als op Tobago vinden ze frutten aan haar hier heerlijk en nemen er uitgebreid de tijd voor. De Carib is niet voor niks de regio waar veel mensen hun haar in vlechtjes, rasta, dreadlocks of gestraight dragen. Ze is onder de indruk van mijn dikke en vreemde haarstructuur en roept steeds “strange structure”. Als service van de zaak werkt ze mijn wenkbrauwen bij. Na afloop maakt ze een foto met haar mobiel van het eindresultaat. Vast voor de Facebookpagina van de salon of wie weet houdt ze een eigen portfolio bij.

Het eiland Dominica staat bij ons erg hoog op het lijstje van te bezoeken eilanden. We lezen en zien foto’s van prachtige natuur, vele watervallen en voldoende hiking mogelijkheden. Dit gaan we maar eens ontdekken en de roadtrip kan beginnen. Watervallen blijven ons erg trekken en keer op keer zijn we onder de indruk van de schoonheid. We pakken dan ook niet de toeristische en meest druk bezochte watervallen. Als enige bezoeker op dat moment heb we genoeg tijd om er te badderen en te zwemmen in alle rust en stilte. Nou ja stilte, je hoort het gekletter van de waterval, het gefluit van de vogels en andere junglegeluiden om je heen. We zoeken niet alleen het binnenland op, de kust met mooie baaien zijn ook favoriet. In het zuiden snorkelen we in een natuurreservaat, het lijkt wel een aquarium vol met tropische vissen. Lunchen aan deze baai en pakken vervolgens een Caribische rum in Champagne Bay. Boiling Lake is een actief vulkanisch kratermeer op Dominica, het één na grootste ter wereld. De hiking ernaar toe is erg afwisselt; jungle, heuvels, valleien, beekjes, rivierbeddingen, kleine watervallen, rotsen en modderpaden voeren ons naar het meer. Na een paar heuvels zien we al van ver de dampen/stoom opstijgen van het meer en bijbehorende rivier. De zolen van Michel zijn wandelschoenen vallen eraf, één op de heenweg, de ander op de terugweg. Tijd dus voor een nieuw paar. Het is een aparte belevenis om het hete water in en boven het meer te zien borrelen en dampen.

We hebben inmiddels al aardig onze draai gevonden in de ankerbaai in Portsmouth. Zo lunchen we regelmatig bij de “kip zusters”. Voor een paar euro hebben we een bak vol gestoofde kip in de marinade met frites of rijst of bij de broodjeszaak op de hoek met lokaal brood belegd met tonijn, ei of kaas. Elke zondag is er een BBQ op het strand voor de zeilers. De zondag dat wij er zijn is het volle bak. Er worden extra tafels en stoelen neergezet om iedereen een plekje te geven. Het is een bont gezelschap van allerlei nationaliteiten aan onze tafel; Amerikanen, Canadezen, Engelsen, Nederlanders en het Zweedse echtpaar Roger en Agnetha waar we samen met Martijn een iets te gezellige avond mee hebben, mede dankzij de gratis rumpunch die de hele avond werd geschonken.

Een paar dagen later verlaten we dit prachtige eiland en gaan richting Guadeloupe. Eerst maken we een tussenstop op Iles des Saintes. Daar klaren we in, lopen een rondje in het dorp, kopen een baguette keren terug naar de boot, waar we de achtereenvolgende uren weg hobbelen en klotsen van de ferry’s die af en aan komen varen. Later die middag zoeken we toch maar een andere rustige ankerplaats om de hoek van het eiland en slapen heerlijk. De volgende dag komen we aan op Guadeloupe in Pointe à Pitre en pakken gelijk de dinghy naar het centrum. Het is tegen vieren op zaterdagmiddag maar de (winkel)straten zien er verlaten en uitgestorven uit. Blijkbaar wordt hier al vroeg aan het begrip weekend gedaan en zoeken een terras op om iets te drinken. Op een plein strijken we neer bij een café/bar. De locals maken een praatje met elkaar, andere toeristen doen ook een drankje, opa speelt binnen op de gitaar, vader op de mondharmonica, oma zit aan een tafeltje samen met de locals en moeders runt de hele tent. Zij maakt tijd om met de gasten een praatje te maken en daarna raak ik in het Spaans aan de praat met twee vrouwen uit de Dominicaanse republiek.

2 reacties op “Lopen tot je zolen eraf vallen

  • martin Hermans

    Genieten maar en voor ons ook leuk om te lezen. We hebben de Blue’s verkocht het wordt mij toch iets te zwaar dan maar over land en wellicht met het vliegtuig naar Bonaire.
    gr. Bertie en Martin

    Beantwoorden
    • Nadine Rijk

      Beste Bertie en Martin,

      Wat jammer dat jullie de Blue´s hebben verkocht. Jullie hebben mooie bestemmingen, avonturen en herinneringen aan beleefd op en rond het water. En er zullen vast meerdere volgen met de vakanties met het vliegtuig of over land.

      Beantwoorden

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.